Saftirik Erkek Ne Demek?
Kayseri’nin o soğuk kış akşamlarında, kafamda bir sürü düşünce dolaşıyor. Sokaklar karla kaplanmış, etraf sessiz ama içimde bambaşka bir gürültü var. Birinin bana “saftirik erkek” dediğini hatırlıyorum. O an, bu kelimenin benim için ne anlama geldiğini anlamaya çalışırken, sanki kafamda bir film sahnesi canlanıyordu. Ne kadar da basit bir kelimeydi ama içimdeki duygular o kadar karışıktı ki… Belki de bir şeyleri anlamaya çalışan birinin içsel çatışmasını anlatmak istiyorum. Hadi gel, sana bu kelimenin bana hissettirdiklerini anlatayım.
O An: Bir Sohbet, Bir Kelime
Geçenlerde eski bir arkadaşım, bana telefon etti. “Selam Berrağ, nasılsın?” dedi. İşte o an, içimdeki duyguların karıştığı, karmaşık bir yerden kendimi izliyordum. Konuştukça, onun sesinde bana bir mesafe vardı. Hani arada geçen yılların, kaybolan bir yakınlığın izleri… İkimizin de farklı yönlere gitmesi, farklı dünyaların insanları olmamız, bir şekilde bu sohbeti soğutmuştu. Bir süre sonra konu, ilişkilerden açıldı.
Bana dedi ki: “Bazen saftirik erkekler oluyordur, değil mi? Onlar hep böyle saf saf takılır, anlamazlar hiçbir şeyi. Düşünmeden hareket ederler, biraz da karmaşa yaratırlar.”
Evet, o an içinde bulunduğum duyguları nasıl anlatacağımı bilemedim. Saftirik erkek ne demek? Birini böyle mi tanımlıyorduk şimdi? İçimde, derin bir hayal kırıklığı hissettim. Bu kelime, beni bir anlığa çok uzaklaştırmıştı. Ama ya gerçekten de saftirik biriyim? Bunu sorgulamaya başladım. Belki de etrafımdaki insanlar beni böyle görüyordu.
O Anki Hislerim: Hayal Kırıklığı ve Suçluluk
İçimdeki insan tarafı, hep duygusal bir yönü tercih eder. O an hissettiğim şey bir tür suçluluktu. Hani insan, kendini gerçekten anlamayan birinin gözünden görmek ister mi? İşte tam da o an, kendimi o şekilde hissettim. Ya “saftirik erkek” kelimesi gerçekten doğruysa? İçimdeki bir başka ses, “Hayır, böyle düşünme!” diyordu.
Ama sonra başka bir düşünce geldi: “Gerçekten de bazen fazla saf oluyorum, belki bazen aşırı düşünmeden hareket ediyorum.” O kadar içsel bir çatışma yaşadım ki. İçimdeki mühendis gibi düşünen taraf, “Neden daha stratejik bir yaklaşım sergilemiyorsun? Neden bazen duygularını bu kadar serbest bırakıyorsun?” diyordu. Ama o an, içimdeki insan tarafı hayal kırıklığını bastıramıyordu. Bir kelime yüzünden kendimi böyle hissetmemin ne kadar tuhaf olduğunu düşündüm.
Geçmişteki Hatalar: Saftirik Erkek Olmak
Düşüncelerim o kadar hızlıydı ki, bir an geçmişime gittim. Kayseri’nin o sıcak yaz günlerinde, ilk kez birine aşık olduğumda, saftirik olmak ne kadar da güzeldi. O saf duygularla hareket etmek, her şeye inançla yaklaşmak… Ne kadar masum, ne kadar gerçekti. Ama sonra, her şey bir noktada kırıldığında, o saf olmanın ne kadar da kırılgan olduğunu fark ettim. İnsanlar, hayatta bazen seni zayıf görmek istiyorlar. Beni “saftirik erkek” olarak tanımlayanlar da buna inanmış olabilirler.
Ama bir diğer yandan, o saflık beni ben yapıyordu. Bazen, duyguların peşinden gitmek ve hayatı sorgulamadan yaşamak da güzeldi. O kadar karmaşa, o kadar düşünce… Hepsinden yorulmuştum. Ama içimde, bir yerde, hala saf bir yer vardı. Bu yerin varlığını kabul etmek, bir insanı “saftirik” olarak etiketlemekten çok daha önemliydi.
Saftirik Erkek Olmak: Gerçekten Kötü Mü?
Birçok kişi için “saftirik erkek” gibi etiketler, bir tür zayıflık gibi görülebilir. İçimdeki mühendis, “Daha fazla strateji, daha fazla mantık” diyerek bana yol gösteriyordu. Ama içimdeki insan tarafı, “Saftirik olmak, aslında kalbinle doğru olanı yapmaktır. Bazen, duygularına güvenmek gerekir,” diyordu. Bu iki zıt düşünce arasında gidip gelmek beni yordu.
Ama bir noktada fark ettim ki, belki de saftirik olmak, bir tür cesaretti. Saf kalabilmek, her şeye rağmen dünyaya inanabilmek, hayatta bir anlam bulabilmek… Bunu yapabilmek, her zaman kolay değildir. Bazıları buna zayıflık diyebilir ama bence saflık, bir anlamda cesaret ister. İnsanların seni anlamadığı anlarda, kendi duygularınla yüzleşmek… İşte o zaman saftirik olmanın ne kadar değerli olduğunu anlayabiliyorsun.
Sonuç: Saftirik Erkek Olmak
Saftirik erkek olmak, bazen seni hayal kırıklığına uğratabilir. İnsanlar seni anlamadığında, seni saf, dikkatsiz ya da hata yapmaya eğilimli biri olarak görebilirler. Ama ben, sonunda şunu fark ettim: Belki de saftirik olmak, kalbini doğru yönde kullanabilme cesaretidir. Duygularına tamamen güvenmek, saf kalabilmek, hayatı olduğu gibi kabul edebilmek… Evet, bu bir zayıflık değil. Belki de dünyadaki en güçlü şey, duygulara inanmaktır.
Saftirik erkek olmak, bazen zayıf görünebilir ama belki de işin sırrı burada saklıdır. Gerçek güç, saf kalabilmektir. Benim için, “saftirik” olmak, kalbime ve içsel duygularıma güvenmektir. Sonuçta, saf kalmak, hayatın tüm karmaşasında kaybolmamak için en büyük güçtür.