Fatma Zehra: Adı Zihinlerde Yankı Yapan Bir Soru
Kayseri’nin taş sokaklarında, sabahları güneşin yavaşça doğduğu o soğuk ama bir o kadar huzurlu günlerde, bir soruyla uyanıyorum her sabah. “Fatma Zehra Kur’an’da geçiyor mu?”
Bu soruyu aklımda defalarca sorarken, bir yandan da yıllarca süren içsel bir yolculuğa çıkıyorum. 25 yaşımda, hayatıma giren her yeni fikir ve duygu gibi, bu soru da içimi bir şekilde etkisi altına alıyor. Duygularımı saklamadan, hayal kırıklığımın içinde kaybolarak, tam da bu soruya odaklandığımda başlıyorum yazmaya. Belki de bu yazıyı yazmama sebep olan şey, hayal kırıklığımla birlikte karşımda bulduğum cevapların beni ne kadar duygusal olarak sarstığıdır. Bir şeyin peşinden gidiyorsunuz, ne kadar isterseniz isteyin, o şeyin cevabı bazen size çok uzak olur.
Başlangıçta Her Şey Netti
Fatma Zehra… Adı bile kulağımda çınlarken, içimde bir anlam arayışı başlamıştı. Kayseri’de bir akşam, yalnız başıma otururken, bu ismin ne kadar derin bir anlam taşıdığına dair düşünceler beni sarhoş etmişti. O kadar derin ki, bazen sormadan edemiyorum: Neden bu ismi duymuyoruz daha fazla? Neden bir çok şeyin içinde var olduğu halde, onu asla yeterince fazla duymadık?
Başlangıçta düşündüm: Bu ismi duyduğumda içinde her şeyin anlamı olan bir kadın sesi vardı, o sesi dinlerken, sanki bir şeyler daha fazla anlam kazandı. İçimde Fatma Zehra’ya dair bir merak var ama aynı zamanda derin bir eksiklik hissediyorum. Kur’an’a göz attım ve hemen aramaya başladım. Ne yazık ki, bu ismi doğrudan alıp okuduğumda karşıma çıkmadı. Bu, başlangıçta büyük bir hayal kırıklığıydı. Bütün beklentim, annem ve babamdan duyduğum o güzel hikâyelere dayanıyordu. Her ne kadar ismi geçmiyor olsa da, içimdeki boşluk, tam da bu yüzden büyüyordu.
Bir Anlık Kırılma
Bir gün akşam vakti, telefonumu alıp araştırma yaparken, bir sitede yazılı bir cümle beni şok etti. “Fatma Zehra’nın adı Kur’an’da geçmez.” Okuduğum satırların ardında, bir anlık kırılma yaşadım. O kadar büyük bir boşluk vardı ki, sanki her şey altüst olmuştu. Hani bazen hayatınıza ait bir soru sorarsınız da, doğru cevabı bulmaya çalışırken, cevabın aslında çok daha uzaklarda olduğunu fark edersiniz ya… İşte o an böyle bir anıydı.
Öfkem, hayal kırıklığım, derin bir soru içinde kaybolmuştu. Hani içinden çıkamadığın, nereye gideceğini bilmediğin bir durum vardır ya… O an tam da böyle hissediyordum. Fatma Zehra’nın adı neden yoktu? Birinin adını neden anmadılar? Birçok şeyin sırrı bu soruda gizli gibiydi. O an, kafamda bir çok soru birbirine karıştı. Belki de hepimizin aradığı cevaplar bu kadar karmaşık olmalıydı. Ya da belki de bu, bir anlamda bir şeyleri kabul etmekti.
İçsel Arayış: Umutla Büyümek
Hayal kırıklığımın ardından, ne kadar üzülsem de içimde bir şeyler değişmeye başladı. Fark ettim ki, bu arayış sadece bir soru sormak değil; içsel bir yolculuktu. Kimse bir başkasının adını onurlandırarak anlam bulmaz. O anlamı taşımak, onu yaşamak, her an içimizde taşıdığımız duygularda gizlidir. Fatma Zehra, bir adı olmadan, benim kalbimde daha güçlü bir yer buldu. O an, artık adı geçmeyen bir kadının gücünü hissetmeye başladım.
Kayseri’nin o akşam vakti, bir çayı içmek için pencereye doğru yürürken, yavaşça içimdeki o soruyu kabullendim: İster adı Kur’an’da geçsin, ister geçmesin, Fatma Zehra gerçek bir hikâye. O, var olduğu sürece, bizler onun adını taşıyoruz. Ve belki de bu hikâye, yaşadığımız her anı anlamlı kılmak için bir hatırlatmaydı.
Sonraki Günlerde Bir Arayış
O günden sonra, soruya dair yaptığım her araştırma beni farklı bir yere götürdü. Her ne kadar Kur’an’da adı geçmese de, Fatma Zehra’nın hayatındaki derin izler, pek çok insanın içindeki sevgiyi, sevgisini nasıl yaşadığını anlatıyordu. Bazen, kelimelerin ötesinde bir anlam yatar. Zihnimde ve kalbimde, o adı her duyduğumda, ona dair hissettiklerim güçleniyordu. Belki de doğru cevap, zaten çoktan içimizdeydi.
Bir ay sonra, elimdeki kitabı tekrar açarken, bir satır dikkatimi çekti: “Her kadının hikayesi, dünyadaki tüm insanların hikayesidir.” Ve o an fark ettim, Fatma Zehra’nın adı her zaman benim içimdeydi. O kadının ruhu, tüm insanlığın ruhuyla birleşiyordu.
Sonuçta, Yanıtı Bulmak
Kayseri’de, bir akşam yemeği hazırlarken, biraz önce okuduğum kitabı rafa koyarken, bir süre önce sorguladığım bu soru, artık bir anlam taşımıyordu. Çünkü zamanla fark ettim ki, içimdeki hisler, anlam arayışları hep o kadındı; o zamansız, sevgiyle var olmuş, her birimizin içinde yaşayan bir sembol.
Fatma Zehra Kur’an’da geçmiyor olabilir, ama o, bizlerin kalbinde ve hayatında çok daha büyük bir yer tutuyor. Belki de en önemli soru, o ismin ne kadar derin bir anlam taşıdığı değil, bu ismin ne kadar anlamlı olduğuydu. Gerçek anlamı, onu arayanlarda bulunuyor.